De kracht van kwetsbaarheid

Het futiele en vluchtige van social media doet meer en meer mensen afhaken.

Maar af en toe zie je iets passeren wat het allemaal toch weer de moeite waard maakt.

Vanmorgen werd ik tijdens mijn zondagse ochtendkoffie geïnspireerd en geraakt door iemand die ik wilde inspireren en raken.

Ik word hier tegelijkertijd héél trots en héél nederig van.

Lees hieronder de volledige tekst van Christof Thorrez, oprichter van SurprICE en laat je inspireren door de kracht van kwetsbaarheid.

Verplicht leesvoer voor elke ondernemer!

“Het gaat allemaal snel en ik weet het een mens moet vooruit. Toch spoel ik op tijd ook eens terug. In mijn hart blijf ik koppig vasthouden aan de levensgebeurtenissen die mij hebben gemaakt tot wie ik vandaag geworden ben.

Exact 10 jaar geleden zat ik met een strak financieel plan voor de notaris om de oprichtingsakte van mijn vennootschap te ondertekenen. Ik gaf alle zekerheden van een werknemer op en koos resoluut voor het zelfstandig ondernemerschap.

Geen tussenweg, ook al betekende dit een bankrekening onder nul. Ik wilde zelf aan het stuur zitten, op eigen benen staan en vanaf toen ging het alsmaar sneller. Met 2 kleine kinderen en een huis op afbetaling was mislukken geen optie.

Ik ging dus hard en ik bleef maar gaan…

Na een bescheiden start moest ik al snel schakelen en 1 jaar later waagde ook Nancy de sprong. Vanaf toen waren we helemaal op onszelf aangewezen. Samen, met de onvoorwaardelijke hulp van mijn papa, moesten wij veel (over)werken.

Ik was de ondernemer van de twee en dit betekende dus naast werken vooral blijven investeren, onderhandelen, bemiddelen, vergaderen, netwerken, personeel aanwerven (daar liep het trouwens al meteen een eerste keer grondig fout😔)

Het was een harde leerschool maar we bleven maar groeien en vechten. Tegen de vermoeidheid, tegen de vooroordelen, tegen de afgunst wanneer het goed begon te gaan, én tegen de papiermolen natuurlijk, want samen met de klanten vonden ook de FOD, BTW, FAVV vlotjes de weg naar onze zaak. SurprICE klonk ook voor hen als muziek in de oren.

Ik bleef dus maar gaan…

Wanneer het goed gaat wordt de rekening van de ondernemer snel gemaakt. Het is des mensen. Maar geloof me, ondernemen heeft ook zijn prijs. Bij momenten was er veel chaos in mijn (privé) leven, ik voelde mij vaak alleen en ik verloor mezelf te veel in de kleine details.

Ik leefde ongezond en ik werkte mij uit de naad, ook op de sluitingsdagen. En zo werden mijn kleine kinderen ineens groot. Ik besefte te laat dat ik de energie en de tijd die ik in mijn onderneming had geïnvesteerd nooit meer zou inhalen. Meer dan geld is dat dé prijs die ik heb betaald.

Elke dag loop ik langs die ene kast naar mijn slaapkamer, de kast met daarin de knutselwerkjes en de fijne herinneringen aan mijn kinderen toen ze nog klein waren. Door de opgefokte (ondernemers)stress heb ik veel gemist.

Elk opgroeiend kind wordt beïnvloed door de ouderlijke boodschappen die het krijgt, door de emoties die het beleeft. De ene keer riepen wij luid op elkaar, zagen ze ons met de deuren slaan, zijn er traantjes gevloeid of hebben wij samen ontgoochelingen verteerd. De andere keer hebben we successen geboekt, onderscheidingen gevierd, blijdschap gevoeld of zijn wij zelfs uitbundig geweest. Zij hebben echt alles van op de eerste rij meegemaakt. Maar hoe hard ik het ook probeerde, ik kon nooit vertragen, ik moest vooruit, ik bleef dus maar gaan…

En toch werd ik als ondernemer alsmaar rijker. Die rijkdom bestaat vandaag voor mij uit de vele uitdagingen en opportuniteiten die mijn pad als ondernemer kruisen, uit de ervaringen en de levenslessen die ik trok uit 10 jaar ondernemerschap, uit de voldoening om jonge mensen werk en nieuwe kansen te geven…
Dankzij het Wolves & Warriors traject leerde ik ondernemen met het hart op de juiste plaats, zonder de handrem op. Dit authentiek ondernemerschap leverde op zijn beurt dan weer fantastische medewerkers en vele tevreden klanten op.

Ik ben dankbaar voor alles wat wij SAMEN hebben bereikt.

Maar ik ben ook ontroerd 😢door de vele mensen, de trouwe leveranciers, mijn boekhouders, de warriors die altijd in mij hebben geloofd.

Ik ben bedroefd voor de medewerkers en de klanten die onderweg ergens zijn afgehaakt of mij de rug hebben toegekeerd. Ook dat is ondernemen. De ene keer gaat ondernemen haast vanzelf, de andere keer zit alles tegen.

Toch kriebelt het altijd opnieuw om de volgende stap te zetten. Ik ben er klaar voor, klaar om er SAMEN met jullie op zijn minst nog eens 10 jaar bij te doen. Het volgende investeringsdossier voor Surprice Houthulst is ondertussen goedgekeurd. Een mens moet vooruit, een ondernemer moet dat zeker…

ik blijf dus maar gaan.”

 

Hier vind je de originele tekst: